تبلیغات
طلوع خورشیدی - اوضاع اقتصادی در زمان حکومت پهلوی
طلوع خورشیدی
بهترین نیستیم اما بهترین ها انتخابمان میکنند

بازدید : مرتبه
تاریخ : 1389/12/6

اقتصاد ایران از جمله بخش‌هایی كه در طول دوران گذشته كمتر تحول تأثیر گذار و

درون زایی را در آن شاهد بوده‌ایم. اقتصاد ایران در یك دوره طولانی بر بخش

كشاورزی و تولید كالاهای سنتی متكی بوده است و اگر در دوره‌هایی احداث برخی

 از كارخانجات مورد توجه قرار گرفته‌اند نه تنها این تولیدات بومی نشدند بلكه به طور

 پراكنده و در نقاط خاصی متمركز بوده‌اند. شاید همان گونه كه بیشتر محققان تاكید

كرده‌اند ،‌ مشكل اصلی جامعه ایران و بالطبع اقتصاد را استبداد تشكیل می‌داد. شاه

به هر كس می‌خواست می‌بخشد و از هر كس می‌خواست سلب مالیت می‌كرد و

بنابراین فقدان امنیت جانی و مالی نبود تضمین كافی حقوقمالكیت مانع رونق

 اقتصادی و تجمیع ثروت و ابداع و نؤاوری و در نتیجه گسترش تولیدات صنعتی گردید

امری كه در اروپای صنعتی رد یك سیر تاریخی اصلاح شده و با چاره‌اندیشی مناسب

متفكران آن رفته رفته توسعه اقتصادی را به وجود آورده است.


وجود منابع رانتی فراوان نیز این امر را تشدید كرده است. به طوری كه با افزایش

درآمدهای نفتی میزان قدرت انحصاری رژیم حاكم افزایش و با افزایش قدرت

انحصاری میزان پاسخ گویی به مردم و ذی نفع‌های اقتاصدی نیز كاهش می‌یافته

است. این پدیده را می توان در قالب مباحث رانتیریسم و دولت‌های رانتی مورد بحث و

 بررسی قرار داد. منابع عظیم رانتی در دهه 50 چنان قدرتی به شاه داده بود كه به

 آسانی و از طریق توزیع فرصت های رانتی برای جلب حمایت نخبگان و دولتمردان

 هم فكر خود و در نتیجه ثبات بیشتر حكومت از آن استفاده می‌كرد. بررسی‌های

تاریخی اقتصاد در دوران پهلوی نشان می‌دهد كه دولت فاقد مدیریت و نظم ساختاری

برای پیشبرد روند توسعه و ایجاد نهادهای مورد نیاز توسعه بود . ساخت اقتداری رژیم

شاه حضور گروه‌ها و افراد سودجو و منفعت طلب در قدرت، عمل كردن در جهت

طبقات ماقبل سرمایه‌داری ، اقتدار و دیكتاتوری شخصی ،‌ عدم نهادسازی مناسب در

 جهت توسعه و در نتیجه اصلاحات ارضی ناقص (‌جدای از اهداف این اصلاحات ) از

جمله مواردی است كه نشان دهنده عدم وجد اراده كافی برای پیشبرد توسعه در

 دولت پهلوی می‌باشد. به طور كلی سه ویژگی استبداد، فساد سیاسی و اداری و

دخیل بودن ملاحظات سیاسی و رویاهای بلند پروازانه در برنامه‌های اقتصادی و عدم

استقلال نهادهای اقتصادی و برنامه‌ریزی ، كنترل كامل بخش خصوصی از یك طرف و

شیوع فساد مالی و استفاده از اموال عمومی در جهت منافع شخصی ، گسترش

 رانت اقتصادی در میان درباریان و اعطای مناصب اداری و پروژه‌ها و امتیازات

اقتصادی از طرف دیگر هرگونه مجالی را برای توسعه و نوآوری از بین می‌برد. به

مجموعه این عوامل می توا دخالت‌های گاه و بیگاه شاه در برنامه‌ةای توسعه كه

 ناشی از رویاهای بلند پروازانه وی و توهم حركت به سوی دروازه‌های تمدن بزرگ

 بود را افزود .


مطالعات اقتصاد سیاسی بستر مناسبی را برای تحلیل اینگونه رفتارها فراهم

می‌كند . این بررسی‌ها به ما نشان می‌دهند كه حكومت استبدادی بدترین نوع

سیستم و چارچوب تصمیم‌گیری برای نیل به توسعه اقتصادی می‌باشد. كه راه را

برای آزادی عمل و امنیت اقتصادی می‌بندد.

اوضاع اقتصادی ایران در دوران پهلوی

 



طبقه بندی: تاریخ، 
ارسال توسط شیوا
آرشیو مطالب
امکانات جانبی
blogskin

دانلود فیلم

سایت ساز رایگان

بهراد آنلاین

کلیپ موبایل

دانلود فیلم

نرم افزار موبایل

قائم پرس